Kamienica Józefa Skalskiego to nie tylko piękny przykład warszawskiej architektury, ale również miejsce z bogatą historią, które może zainteresować zarówno miłośników zabytków, jak i osoby zafascynowane przeszłością Warszawy. Położona przy ulicy Krakowskie Przedmieście 45, stanowi ważny punkt na mapie turystycznej stolicy Polski.
Kamienica zachowuje oryginalną fasadę z XVIII wieku, która przetrwała zniszczenia II wojny światowej, co nadaje jej szczególnego historycznego charakteru. Po odbudowie w latach 1948-1949, projekt Mieczysława Kuźmy przywrócił budynkowi dawny blask, jednocześnie wprowadzając nowoczesne rozwiązania architektoniczne, jak adaptacja poddasza pod mansardowym dachem, wzbogaconym o uroczą facjatkę. Z zewnątrz warto zwrócić uwagę na projekt Efraima Schroegera, który dodał budynkowi klasy i elegancji, charakterystycznych dla XVIII-wiecznej architektury.
Początki kamienicy sięgają XVII wieku, kiedy to w 1655 roku należała do mieszczanina Bischoffa. Na przestrzeni lat zmieniała właścicieli, przechodząc w ręce kuśnierza Kazimierza Ziomeckiego w 1700 roku, a następnie spadkobierców niejakiego Gebla w latach 1743–1767. Obecny kształt budynek zyskał w latach 1774-1777, kiedy to Efraim Schroeger zaprojektował i zrealizował jego budowę dla lekarza królewskiego, Józefa Skalskiego.Podczas powstania warszawskiego w 1944 roku budynek został prawie doszczętnie zniszczony, zachowała się jedynie fasada. Po wojnie, między 1948 a 1949 rokiem, kamienica została odbudowana, co pozwoliło przywrócić jej dawną świetność i zachować jako część dziedzictwa kulturowego Warszawy. W 1999 roku przeprowadzono adaptację poddasza, co jest dowodem na to, jak dawną architekturę można w harmonii łączyć ze współczesnymi potrzebami i rozwiązaniami.


ul. Krakowskie Przedmieście 41


ul. Krakowskie Przedmieście 27


ul. Krakowskie Przedmieście 64


ul. Krakowskie Przedmieście 63




plac Defilad 1


Marszałkowska 138


pl. Defilad 1


Litewska 3
Odkryj najlepsze miejsca na mapie turystycznej