Kamienica Dulfusa w Warszawie

Opis atrakcji

Co warto zobaczyć

Spacerując ulicą Freta, kamienica Dulfusa wyróżnia się swoją trzykondygnacyjną, ośmioosiową fasadą. Choć jej oryginalne rzeźby Najświętszej Marii Panny i św. Jana Nepomucena zniknęły podczas wojennych zawirowań, nadal możemy podziwiać eleganckie nisze, które dziś są puste. Ciekawostką dla zwiedzających może być historia rzeźb Cerery i Merkurego, które przez pewien czas zdobiły fasadę, jednak zostały usunięte kilka dekad temu. Mimo to, kamienica ma swój niepowtarzalny urok, który zachęca do zatrzymania się na chwilę i pochłonięcia jej atmosfery.

Historia zabytku

Wzniesiona w 1525 roku przez Jurgę Baryczkę, kamienica początkowo służyła jako magazyn towarów oraz miejsce noclegowe dla kupców, co podkreśla jej strategiczne położenie w handlowym sercu Warszawy. W 1641 roku przeszła w ręce rodziny Zalewskich, lecz historia nie była dla niej łaskawa - w 1656 roku została spalona przez Szwedów jako jeden z najstarszych murowanych budynków przy ulicy Freta, nazywanej wówczas Giełdą.Około 1733 roku, kamienica została odbudowana jako narożna budowla i zyskała obecny kształt. W XVIII wieku stała się własnością Jana Dulfusa, wówczas prezydenta Starej Warszawy. W latach 1764-1765 gościła tajemniczego Bernarda Gilly'ego, znanego z wyjątkowego, trzy metrowego wzrostu, który przyciągał ciekawskich widzów.Na przełomie XVIII i XIX wieku w kamienicy zamieszkała siostra znanego polskiego dowódcy, księcia Józefa Poniatowskiego. Burzliwe dzieje kamienicy nie zakończyły się jednak wraz z wiekiem XIX - w czasie II wojny światowej budynek został ponownie spalony, a w 1950 roku odbudowano go według projektu J. Dutkiewicza. Choć dzisiejsza fasada różni się od tej przedwojennej, kamienica nadal jest ważnym punktem na historycznej mapie Warszawy.