Gmach Biblioteki Ordynacji Krasińskich w Warszawie

Opis atrakcji

Co warto zobaczyć

Fasada gmachu Biblioteki Ordynacji Krasińskich zdobią majestatyczne cztery kolumny, a nad nimi wyrzeźbione kamienne zbroje oraz łaciński napis "AMOR PATRIÆ NOSTRA LEX" (Miłość ojczyzny naszym prawem). Dodatkowo elewację dekorują symboliczne wieńce, pochodnie i orły, co tworzy imponujący widok. Tuż nad głównym wejściem znajduje się kartusz z herbem Ślepowron, należącym do rodziny Krasińskich.Wewnątrz niegdyś znajdował się przestronny, dwukondygnacyjny hall ze schodami i galeriami, który umożliwiał dostęp do poszczególnych części biblioteki. Hall był ozdobiony obrazami i zbrojami, a ciekawe rozwiązania architektoniczne, takie jak świetlik w suficie, zapewniały dodatkowe naturalne oświetlenie.

Historia budynku

Gmach Biblioteki Ordynacji Krasińskich został zbudowany na zamówienie ordynata Edwarda Krasińskiego. Jego budowa rozpoczęła się w 1911 roku na działce zakupionej od Marii Wodzińskiej, a architekci Juliusz Nagórski i Henryk Julian Gay odpowiadali za projekt i jego dopracowanie. Prace budowlane trwały kilka lat, z przerwami spowodowanymi wybuchem I wojny światowej. Pełne otwarcie biblioteki nastąpiło dopiero w 1930 roku.Podczas II wojny światowej budynek ucierpiał w wyniku działań wojennych, m.in. zniszczeniu uległy czytelnia publiczna i część wystawowa. W 1941 roku, pod okupacją niemiecką, stał się jednym z miejsc przechowywania cennych zbiorów bibliotecznych z Warszawy. Mimo pożarów wywołanych przez okupantów we wrześniu 1944 roku, solidna konstrukcja gmachu wytrzymała zniszczenia, choć magazyny zawaliły się.Po wojnie, w 1948 roku zakończono remont i rozpoczęto stopniowe zagospodarowywanie wnętrz. W 1958 roku budynek przejęła Biblioteka Narodowa, gdzie działały m.in. drukarnia i introligatornia, aż do ich przeniesienia w 1989 roku. Gmach wpisano do rejestru zabytków w 1965 roku.W 2023 roku zakończył się proces dot. zwrotu budynku spadkobiercom, decyzją ministra rozwoju i technologii.