Teatr Polski im. Arnolda Szyfmana w Warszawie

Opis atrakcji

Architektura

Teatr Polski w Warszawie to perła architektoniczna zaprojektowana przez Czesława Przybylskiego. Budowę rozpoczęto w kwietniu 1912 roku, a budynek stanął przy niedawno wtedy powstałej ulicy, łączącej Oboźną i Kopernika. Charakterystyczną cechą gmachu jest jego nowoczesna jak na tamte czasy scena obrotowa, pierwsza tego rodzaju w Polsce, co czyniło teatr niezwykle nowatorskim miejscem wystawiania sztuk.

Historia

Historia Teatru Polskiego zaczyna się od ambitnego marzenia Arnolda Szyfmana, który w 1909 roku zaproponował stworzenie w Warszawie teatru na miarę europejską. Dzięki zaangażowaniu Towarzystwa Akcyjnego Budowy i Eksploatacji Teatrów w Królestwie Polskim udało się zebrać fundusze na realizację przedsięwzięcia. Teatr otwarto uroczyście 29 stycznia 1913 roku przedstawieniem "Irydion" Zygmunta Krasińskiego.Już wkrótce po otwarciu, teatr zyskał renomę dzięki monumentalnym widowiskom, w czym dużą zasługę miał Leon Schiller. Jego inscenizacje, takie jak "Dziady" i "Kordian", zdobyły dużą popularność. Teatr szybko stał się także przystanią dla wielu znakomitych aktorów tamtych czasów, w tym Aleksandra Zelwerowicza czy Stefana Jaracza.W okresie okupacji niemieckiej teatr funkcjonował pod nazwą Theater der Stadt Warschau, lecz mimo trudności odbudowano jego rangę po wojnie przedstawieniem "Lilla Weneda" w 1946 roku. W latach powojennych, już jako upaństwowiona scena, teatr kierowany był przez wielu wybitnych dyrektorów, co pozwoliło na kontynuację tradycji wystawiania klasyki teatralnej.Na przełomie lat 80. i 90. Kazimierz Dejmek znacząco wzbogacił repertuar teatru dziełami zarówno klasycznymi, jak i współczesnymi. Jego kreacje i wybór sztuk przyciągały rzesze widzów, zaś w 2013 roku teatr uhonorowano nadaniem imienia jego założyciela, Arnolda Szyfmana.