Pomnik Wspólnego Męczeństwa Żydów i Polaków w Warszawie

Opis atrakcji

Opis pomnika

Koncepcja pomnika charakteryzuje się powściągliwością i ascetyczną formą, która podkreśla powagę miejsca. Monument został ufundowany przez Urząd Miasta oraz Fundację Nissenbaumów. Wejście na teren pomnika wiedzie przez stylizowaną wiatę przy ul. Gibalskiego, prowadząc do przestrzeni otoczonej ogrodzeniem, pokrytej trawą. Na lewo od wejścia, na placu, znajduje się obelisk z piaskowca, ozdobiony polskim godłem oraz gwiazdą Dawida. Towarzyszą mu inskrypcje w czterech językach, upamiętniające ofiary niemieckiego terroru.Pomnik główny to wysoki słup z wąskimi płytami z szarego granitu, umieszczony w owalnym zagłębieniu wyłożonym jasnym piaskowcem. Konstrukcja symbolizuje stos ofiarny, a w określone dni na jego szczycie zapalany jest płomień gazowy. Na placu przed pomnikiem możemy także obejrzeć gabloty z fotografiami z uroczystości związanych z pochowaniem pomordowanych. Dla upamiętnienia tego wydarzenia, Mennica Państwowa wydała specjalny medal zaprojektowany przez Andrzeja Nowakowskiego.

Historia

Teren, na którym znajduje się pomnik, od lat 1929 do 1939 był wykorzystany jako boisko Sportowego Klubu Robotniczo−Akademickiego SKRA. Z chwilą rozpoczęcia okupacji niemieckiej, boisko stało się miejscem masowych egzekucji przeprowadzanych przez Niemców, gdzie zamordowano ponad siedem tysięcy Żydów i Polaków. Dodatkowo, pogrzebano tam ofiary egzekucji z innych miejsc, jak chociażby 140 osób rozstrzelanych na Pawiaku w 1943 roku.Po wojnie odkryto szczątki tysięcy pomordowanych, co doprowadziło do postulatów upamiętnienia tego miejsca. W 1988 roku, podczas budowy wieżowca, odkryto ludzkie szczątki, co przerwało prace budowlane i zainicjowało proces godnego upamiętnienia ofiar. Po intensywnych staraniach Fundacji Nissenbaumów i innych organizacji, pomnik został postawiony w 1989 roku.