Pomnik Tysiąclecia Jazdy Polskiej

Opis atrakcji

Opis pomnika

Monument wyróżnia się dynamiczną kompozycją, przedstawiając dwóch jeźdźców galopujących na koniach. Jeden z nich to piastowski pancerny uzbrojony w włócznię, drugi – ułan z szablą w wyciągniętej dłoni. Takie zestawienie symbolizuje początki i koniec polskich formacji konnych. Inspiracją do postaci ułana posłużył pułkownik Zbigniew Starak, który brał udział w szarży pod Borujskiem. Rzeźba została umieszczona na wysokiej kolumnie, otoczonej mosiężnymi tablicami, na których widnieją nazwy i daty 43 kluczowych bitew polskiej kawalerii, wykonane z wykorzystaniem łusek artyleryjskich przekazanych przez wojsko.

Historia

Pierwsze wzmianki o potrzebie wzniesienia pomnika pojawiły się w 1978 roku, a komitet organizacyjny zawiązał się w 1981 roku. Oryginalnie planowano, że monument stanie na skarpie Trasy Łazienkowskiej, jednak ze względu na problemy geologiczne zdecydowano się na obecne położenie. Projekt Naruszewicza wyłoniono w konkursie z 1984 roku spośród 13 zgłoszeń, a rzeźbę odlano w warszawskiej spółdzielni Brąz Dekoracyjny w 1987 roku. W 2016 roku zaszła konieczność obrócenia pomnika o 135 stopni, co miało na celu lepsze dopasowanie do miejskiego krajobrazu. Operację tę pomyślnie zakończono 21 listopada 2018 roku.

Napisy i daty na tablicach

Dolną część kolumny zdobią cztery tablice, wymieniające bitwy, które odegrały istotną rolę w historii polskiej kawalerii. Wśród nich znajdują się takie wydarzenia jak Cedynia (972), Grunwald (1410), czy Monte Cassino (1944). Tablice zawierają również bitwy z mniej oczywistych miejsc, takich jak Moerdijk (1944) czy Tobruk (1941), podkreślając szeroki wachlarz działań polskiej jazdy na przestrzeni wieków.