Pomnik Lotnika w Warszawie

Opis atrakcji

Sztuka i architektura pomnika

Rzeźba lotnika ma imponujący wygląd, ponieważ stoi na 9-metrowym cokole wykonanym z jasnoszarego granitu śląskiego. Sam odlew figury, wykonany przez Gliwickie Zakłady Urządzeń Technicznych, ma wysokość 6 metrów i waży aż 5 ton. Na froncie cokołu widnieje wyrzeźbiona szachownica lotnicza, symbolizująca tradycje lotnicze. Rzeźba jest uzupełniona o detale, takie jak uchwycenie ściśle ułożonego śmigła, co dodaje jej dynamiki i charakteru. Projekt cokołu oraz otoczenie pomnika były dziełem Zygmunta Stępińskiego, dzięki czemu całość harmonijnie komponuje się z otoczeniem.

Historia

Pierwszy pomnik (1932–1944)

Pierwszy Pomnik Lotnika został zaprojektowany przez Edwarda Wittiga w 1923 roku. Stworzenie rzeźby było efektem społecznego zainteresowania lotnictwem, a projekt finansowano ze składek społecznych i imprez lotniczych. Monument stał się jednym z pierwszych w Europie upamiętniających lotnictwo. Niestety, w 1944 roku został zniszczony przez Niemców podczas planowego wyburzania Warszawy. Część jego szczątków została odnaleziona po wojnie, a fragmenty cokołu wykorzystano do budowy innych pomników na terenie miasta.

Rekonstrukcja i odsłonięcie (1967)

Po wojnie pojawiły się liczne inicjatywy mające na celu odbudowę pomnika. Wniosek ochockich radnych doprowadził do pozytywnej decyzji władz miasta oraz ministra obrony narodowej, Mariana Spychalskiego. Dzięki zachowanym materiałom oraz modelowi odnalezionemu na Politechnice Warszawskiej, Alfred Jesion przystąpił do wiernej rekonstrukcji rzeźby. Nowy pomnik został uroczyście odsłonięty 9 września 1967 roku, na zakończenie Dni Lotnictwa, jako część uroczystości związanych z promocją absolwentów szkół lotniczych. Monument nie tylko odtworzył przedwojenną wizję, lecz także stał się trwałym symbolem hołdu dla polskich lotników.