Pomnik Ku Czci Legionistów Śląskich Poległych za Polskę, znany również jako "Nike cieszyńska" lub "Ślązaczka", stanowi ważny punkt na mapie Cieszyna dla miłośników historii oraz osób ceniących sztukę rzeźbiarską. Monument upamiętnia bohaterskich legionistów śląskich poległych za ojczyznę i jest dziełem Jana Raszki. Pierwotny pomnik powstał w latach 1934–1939, a jego rekonstrukcja miała miejsce w 2005 roku. Miejsce to przyciąga zarówno historyków, jak i turystów poszukujących śladów przeszłości wpisanej w dzieje Śląska.
Nike cieszyńska, będąca centralnym elementem pomnika, przedstawia kobiecą postać stojącą na wysokim postumencie, odzianą w tradycyjny śląski strój ludowy. Użycie brązu i granitu do jej stworzenia podkreśla trwałość i pamięć o poległych, a jej wyciągnięte ku górze ramiona symbolizują triumf i zwycięstwo. Dodatkowo przy podstawie monumentu znajdują się pamiątkowe tablice, które dokumentują szlak bojowy legionistów śląskich. Są na nich również nazwy miejscowości na Kresach Wschodnich oraz tablice poświęcone polskim żołnierzom z wojny polsko-czechosłowackiej, takie jak Bystrzyca, Karwina, Bogumin i Skoczów.
Początki pomnika sięgają 28 października 1934 roku, kiedy to został odsłonięty przez wojewodę śląskiego Michała Grażyńskiego w obecności tysięcy ludzi, w tym weteranów Legionu śląskiego. Niestety, w trakcie II wojny światowej, 1 września 1939 roku, został on zburzony przez niemieckie siły okupacyjne. Pomimo to, część metalowych fragmentów została uratowana i przechowywana przez lokalnych harcerzy.Po wojnie, teren, na którym stał pierwotny pomnik, zajęty został przez monument dedykowany Armii Czerwonej. Dopiero w 1989 roku, pomnik radziecki został usunięty. Dwa lata później zawiązał się Społeczny Komitet Odbudowy Pomnika, który doprowadził do jego rekonstrukcji. Nowa odsłona pomnika została zaprezentowana 7 czerwca 2008 roku dzięki projektowi prof. Jana Hermy i pracy Gliwickich Zakładów Urządzeń Technicznych.
Odbudowa pomnika nie obyła się bez kontrowersji. 12 października 2005 roku doszło do spotkania konsula generalnego Czech z przedstawicielami Społecznego Komitetu Odbudowy Pomnika. Podjęto próbę wpłynięcia na decyzję o niezamieszczaniu na pomniku symboli związanych z czeską aneksją Zaolzia w latach 1919–1920, co jednak nie wpłynęło na ostateczny wygląd monumentu.