Memoriał Wolnego Słowa

Opis atrakcji

Opis i interpretacja pomnika

Memoriał Wolnego Słowa charakteryzuje się niezwykłą formą, będącą symbolicznym obrazem walki z cenzurą. Długi, czarny pas o długości 90 metrów, wykonany z betonu na stalowej konstrukcji, zdaje się przecinać skwer, kierując się od ulicy Mysiej wraz z budynkiem dawnej centrali cenzury, aż w pobliże gmachu dawnych komunistycznych biur. W miejscu tym, cenzorska kreska symbolicznie "odkleja się" od ziemi, pokazując jak słowa i myśli uwalniają się z jej ograniczeń.Na pomniku widnieje płyta z przezroczystego materiału z dwujęzycznym opisem oraz cytatem z Tacyta: „Wyjątkowym szczęściem tych czasów jest to, że wolno myśleć swobodnie, a to, co się myśli – wypowiadać.” Wschodnia część memoriału wzbogacona została o prostopadłościenne siedziska będące częścią gry ulicznej „Nie daj się złapać – wydrukuj i zawieź wydrukowane materiały do celu” skrywającej elementy interaktywne z możliwością wykorzystania kodów QR.

Historia powstania

Pomysł na stworzenie Memoriału Wolnego Słowa zrodził się w kręgach związanych z podziemnym ruchem wydawniczym. W 2009 roku grupa inicjatorów, w tym osoby takie jak Grzegorz Boguta, Ryszard Bugajski oraz Bronisław Komorowski, wystosowała pismo do Marszałka Sejmu z prośbą o objęcie idei patronatem. W 2010 roku, po uzyskaniu patronatu Komorowskiego, rozpoczęły się działania, które doprowadziły do powołania Komitetu Budowy Memoriału oraz konkursu na projekt, który został ostatecznie zrealizowany przez trójkę wyłonionych twórców. Projekt finansowany był przez ponad 120 fundatorów, reprezentujących zarówno osoby prywatne, jak i instytucje. Odsłonięcie odbyło się na 25-lecie częściowo wolnych wyborów z 1989 roku, a wydarzenie to było hołdem dla tych, którzy ryzykowali dla wolności słowa.