Kościół św. Antoniego Padewskiego, znany również jako kościół filialny parafii rzymskokatolickiej Najświętszego Serca Pana Jezusa, to urokliwa świątynia położona w Starej Miłośnie w Warszawie. Obiekt ten, należący do wyznania rzymskokatolickiego, kryje w sobie zarówno ciekawą historię, jak i unikalne wartości architektoniczne, które mogą zainteresować miłośników historii, architektury oraz poszukiwaczy duchowych przeżyć.
Kościół św. Antoniego Padewskiego przyciąga turystów swoją interesującą historią oraz unikalnym stylem architektonicznym nawiązującym do ludowego baroku z elementami zakopiańskimi. Jest to miejsce, które warto odwiedzić nie tylko ze względu na walory estetyczne, ale również ze względu na jego rolę w lokalnej społeczności i kulturowy kontekst historyczny z czasów po II wojnie światowej.
Budowla wzniesiona w konstrukcji drewnianej charakteryzuje się zastosowaniem techniki sumikowo-łątkowej i spoczywa na granitowej podmurówce. Konstrukcja wyróżnia się prostotą, mając jednokondygnacyjną bryłę z niższym prezbiterium. Detale architektoniczne, takie jak okna krosnowe, łuk Tudorów w górnej części oraz dekoracyjny krucyfiks na elewacji południowej, tworzą harmonijną całość. Dach zdobić kiedyś posążek św. Floriana, a dziś wieńczą go sygnaturki dodające mu charakteru sakralnego.
Niewielkie sygnaturki, które górują nad kościołem, przyciągają uwagę swoimi detalami. Pierwsza z nich, większa i osadzona na planie ośmioboku, zwieńczona jest hełmem cebulastym, przywołującym tradycję sygnaturową. Druga, mniejsza, posiada daszek namiotowy, co dodatkowo wzbogaca całą kompozycję architektoniczną.
Wnętrze kościoła, choć w swej historii doświadczyło pożaru, kryje liczne skarby artystyczne. Odrestaurowane polichromie są dziełem Wincentego Kiliana i Zygmunta Wieniawy-Markiewicza. Wyposażenie kościoła obejmuje barokowe figury, przybyłe z wojskowych magazynów, oraz ludową kopię obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej. Drewniane żyrandole i inne elementy wnętrza pochodzące z różnych części Polski dodają miejscu charakterystycznego klimatu i są świadectwem historii.
Pierwotna kaplica powstała w 1916 roku w Rokitnie, a jej projektantem był Bronisław Gajewski przy współpracy z cieślą Wacławem Wędrowskim. Po II wojnie światowej kościół został przeniesiony do Starej Miłosny, gdzie został zmontowany w stylu ludowego baroku dzięki projektowi Stanisława Marzyńskiego. W 1950 roku został poświęcony przez prymasa Stefana Wyszyńskiego i wpisany do rejestru zabytków w 1984 roku. Cmentarz przy kościele, razem z terenami zielonymi, stanowi nieodłączną część dziedzictwa kulturowego tego miejsca.
Okolica kościoła dodaje mu uroku i sprzyja chwilom zadumy. W pobliżu znajduje się drewniana dzwonnica oraz kamienie pamiątkowe poświęcone bohaterom różnych formacji wojennych. Grota Matki Bożej, zbudowana w hołdzie dla ogłoszenia dogmatu o Wniebowzięciu Najświętszej Maryi Panny, to kolejne miejsce refleksji dla odwiedzających. Ogrodzenie z żeliwnych elementów i granitowych słupków zabezpiecza ten piękny zakątek, czyniąc go miejscem pełnym spokoju i historii.


ul. Piotra Skargi 2


al. gen. Chruściela „Montera” 103


ul. Trakt Lubelski 157


ul. Kolegiacka 1




plac Defilad 1


Marszałkowska 138


pl. Defilad 1


Litewska 3
Odkryj najlepsze miejsca na mapie turystycznej