Zespół klasztorny bonifratrów w Cieszynie to fascynujące miejsce, które przyciąga turystów z całego świata zainteresowanych architekturą sakralną oraz historią zakonów. Usytuowany przy placu Londzina w województwie śląskim, składa się z kościoła oraz klasztoru, które tworzą harmonijny czworokąt. To idealne miejsce dla miłośników historii oraz osób poszukujących duchowego spokoju i refleksji.
Przybywając do Cieszyna, nie można pominąć zwiedzania wnętrza kościoła, które ozdobiono w duchu późnego baroku. Na szczególną uwagę zasługuje główny ołtarz dłuta Jana Jerzego Lehnerta z Opawy, przystrojony godłem zakonu Bonifratrów — jabłkiem granatu oraz rokokowymi dekoracjami. Dodatkowo, w kościele znajdują się także dwa boczne ołtarze: jeden poświęcony św. Janowi Bożemu z figurami św. Jana Nepomucena i św. Jana Sarkandra, a drugi św. Janowi Grande z posągami św. Augustyna i św. Karola Boromeusza. Imponująca jest również rokokowa ambona z figurą Archanioła Michała.
Fundatorem zespołu klasztornego był marszałek ziemski Księstwa Cieszyńskiego, Adam Borek. Zakonnicy pojawili się w Cieszynie w 1696 roku, a prace nad budową świątyni rozpoczęto rok później. Projekt architektoniczny przygotował Michał Klein z Nysy, a budowla została ukończona w 1714 roku. W 1788 roku kościół zyskał nowy wygląd dzięki przebudowie autorstwa Józefa Drachnego. Przez kolejne stulecia obiekt był wielokrotnie remontowany, by zachować jego doskonały stan.
Kościół bonifratrów został wzniesiony na planie prostokąta, co nadaje mu harmonijny i zrównoważony wygląd. W jego frontowej części znajduje się chór muzyczny, a pod nim jest przestronna kruchta z dwiema kaplicami. Zakrystia, położona za prezbiterium, posiada oratorium usytuowane nad nią, wspierane przez półkolistą apsydę. Architektura świątyni idealnie wpisuje się w styl klasycystyczny, a jej wnętrze zdobi barokowa i rokokowa sztuka sakralna, nadając jej wyjątkowy charakter.
Warto wspomnieć, że fundator zespołu, Adam Borek, założył również szpital męski przy klasztorze, który początkowo dysponował zaledwie siedmioma łóżkami, ale obecnie ma ich już ponad sto. Dzisiejsza działalność zakonników skupia się na prowadzeniu w byłym klasztorze Domu Pomocy Społecznej, spełniając tym samym ich pierwotną misję niesienia pomocy i wsparcia potrzebującym.