Dom Długosza w Sandomierzu

Opis atrakcji

Co warto zobaczyć

Wnętrze Domu Długosza zachowało oryginalny układ z XV wieku, z charakterystycznym wielotraktowym rozmieszczeniem pomieszczeń. Szczególną uwagę zwraca ozdobna tablica erekcyjna nad południowym portalem z datą 1476 i herbem Długosza - Wieniawą. Eksponaty Muzeum Diecezjalnego to nie lada gratka dla miłośników sztuki sakralnej – od ikon i obrazów po rzeźby oraz tekstylia liturgiczne. Warto też zwrócić uwagę na starannie odrestaurowane detale architektoniczne.

Historia zabytku

Dom Długosza wybudowano w 1476 roku na zlecenie słynnego kronikarza Jana Długosza. Konstrukcja z cegły w polskim układzie gotyckim osadzona jest na kamiennym fundamencie, a dekoracje budynku obejmują nieregularne romby ułożone z cegieł zwanych zendrówką. W XVI wieku wzbogacono budynek o dekoracyjną attykę, a w kolejnych stuleciach przechodził on różne przebudowy. W XIX wieku, po rozwiązaniu zgromadzenia mansjonarzy, popadł w ruinę. Odnowiony w latach 1934-1936 z inicjatywy biskupa Włodzimierza Jasińskiego, zyskał nowe życie jako miejsce gromadzenia i ekspozycji sztuki sakralnej.

Muzeum Diecezjalne

Otwarte 26 października 1937 roku Muzeum Diecezjalne mieści bogate zbiory sztuki sakralnej, które były zbierane przez wieki przez biskupów diecezjalnych. W organizacji muzeum uczestniczył Karol Estreicher, który nadzorował konserwację zbiorów i urządzenie ekspozycji. Dziś muzeum przyciąga zarówno turystów, jak i badaczy sztuki, oferując głębokie odkrycia w przestrzeni historycznego Domu Długosza.

Pomnik historii

22 listopada 2017 roku Dom Długosza, jako część sandomierskiego zespołu architektoniczno-krajobrazowego, został wpisany na prestiżową listę pomników historii Polski. To wyróżnienie podkreśla jego wartość kulturową i historyczną jako integralny element sandomierskiej starówki. Wpis obejmuje liczne zabytki, jak katedrę i Bramę Opatowską, tworząc razem kompleks o szczególnej wartości dla polskiego dziedzictwa kulturowego.