Synagoga w Kórniku, nazywana także bożnicą, była drewnianym miejscem kultu religijnego społeczności żydowskiej, zlokalizowanym w malowniczym regionie Wielkopolski. Zbudowana w 1767 roku, przyciągała uwagę zarówno miłośników architektury, jak i osób zainteresowanych dziedzictwem kulturowym żydowskim. Niestety jej fizyczna obecność została zniszczona podczas II wojny światowej przez hitlerowców.
Synagoga w Kórniku była przykładem unikalnej drewnianej architektury religijnej. Jej charakterystyczne cechy architektoniczne oraz bogata historia przyciągały rzesze turystów i badaczy z całego świata, którzy pragnęli zrozumieć i doświadczyć dziedzictwa judaizmu w Polsce.
Budynek synagogi w Kórniku był wzniesiony na planie prostokąta, z dłuższymi bokami zwróconymi w kierunku wschód-zachód. Główne wejście znajdowało się od strony zachodniej, ozdobione portykiem z tympanonem i charakterystycznymi zdwojonymi kolumnami. Dach czterospadowy z lukarnami przypominał formą dachy mansardowe, co nadawało całości elegancki wygląd.
Wnętrze synagogi było równie imponujące jak jej zewnętrzna bryła. Wzdłuż zachodniej i południowej ściany znajdowały się empory, a pod emporą zachodnią umieszczono osobną salkę modlitewną, znaną jako bóźniczka cechowa. Główna sala modlitwy była kryta ośmioboczną pseudokopułą, której dekoracje malarskie przyciągały uwagę. Ciekawostką była jej spłaszczona czasza, osadzona na fasetach i podciągach. Ściany sali modlitewnej miały konstrukcję zdwojoną, co było rzadko spotykanym rozwiązaniem w tego typu budynkach.
Zbudowana w 1767 roku, synagoga w Kórniku była ważnym miejscem dla społeczności żydowskiej przez wiele pokoleń, aż do jej tragicznego końca w czasie II wojny światowej. Podczas okupacji hitlerowskiej budowla została zburzona, co zadało krzywdę nie tylko jej materialnemu istnieniu, ale i wielowiekowej tradycji, którą reprezentowała.


ul. Zamkowa 5


ul. Zamkowa 5


ul. Zamkowa


Plac Niepodległości 1
Odkryj najlepsze miejsca na mapie turystycznej