Wiatrak z Grzawy to fascynujący przykład architektury drewnianej z XIX wieku, który zainteresuje zarówno miłośników historii, jak i pasjonatów starych technologii. Ten zabytkowy wiatrak znajduje się obecnie w Górnośląskim Parku Etnograficznym w Chorzowie, gdzie przeniesiono go w 1964 roku, tworząc żywe muzeum kultury i techniki regionu.
Początki wiatraka sięgają pierwszej połowy XIX wieku, kiedy to wzniesiono go na wzniesieniu w Grzawie, niewielkiej miejscowości położonej na południu Polski. Początkowo należał do rodziny Kędziorów, a już w XX wieku wiatrak przeszedł na własność Józefa Miczka. Obiekt był już wtedy nieczynny, prawdopodobnie z powodu niewystarczającej wydajności. W 1962 roku podjęto decyzję o przemieszczeniu go do Chorzowa z powodu pogarszającego się stanu technicznego. Po przeprowadzeniu szeregu rekonstrukcji, udało się przywrócić wiatrak do dawnego blasku w 2014 roku, dzięki czemu dziś ponownie można podziwiać jego konstrukcję.
Na zewnątrz: Wiatrak z Grzawy posiada konstrukcję słupowo-ryglową z dwuspadowym dachem pokrytym gontem. Charakterystycznym elementem jest fakt, że mimo pierwotnej konstrukcji kozłowej, w XIX wieku przebudowano go na bardziej nowoczesny paltrak. Wiatrak ten osadzono na żelaznych rolkach, co umożliwiało łatwe obracanie młyna o 360 stopni, by dostosować go do kierunku wiatru. W środku: Wnętrze wiatraka skrywa ciekawą mechanikę, obejmującą duże koło zamontowane na wale skrzydłowym oraz działające kamienie młyńskie, które dawniej pozwalały na mielenie zboża. Na górnej kondygnacji znajduje się także wialnia, służąca do czyszczenia ziarna, zaś dolna kondygnacja kryje skrzynie na mąkę i otręby. Bogato wyposażone wnętrze oddaje ducha epoki, prezentując tradycyjne metody mielenia.
Dodaj nowy obiekt
Działamy na serwerach host1.eu