Położony w malowniczej dzielnicy Zielonej Góry - Zatoniu, Park Książęcy Zatonie to zabytkowy kompleks, który przyciągnie miłośników historii, natury i wyjątkowego krajobrazu. Rozciągający się na powierzchni 29,04 ha park to doskonałe miejsce do spacerów oraz kontemplacji przyrody i architektury. Rewitalizacja z 2020 roku przywróciła mu dawną świetność, dzięki czemu stał się jedną z atrakcji turystycznych regionu.
Centralnym punktem parku jest ruina XVII-wiecznego pałacu, którego historia sięga czasów Doroty de Talleyrand-Périgord. Pałac został niestety zniszczony w 1945 roku, jednak współczesna rewitalizacja pozwoliła wydobyć urok i monumentalność jego pozostałości. Na terenie parku znajdują się również malownicze aleje, z których najbardziej charakterystyczna jest aleja lipowa przecinająca park na pół. Warto także zwrócić uwagę na starożytne ozdoby, takie jak fontanny, groty, posągi zwierząt i nimf, które w XIX wieku tworzyły oryginalny, francusko-włoski klimat tego miejsca.
Park Książęcy Zatonie to idealna przestrzeń do rekreacji i aktywności na świeżym powietrzu. Spacerowicze mogą cieszyć się różnorodnością alejek i ścieżek, które przemierzają malowniczy krajobraz pełen zachwycających widoków. Przygotowane są również miejsca odpoczynku, gdzie można spocząć i delektować się bliskością przyrody.
Flora parku zachwyca różnorodnością gatunków roślin. Oprócz charakterystycznych lip tworzących znaną aleję, spotkać tu można wiele innych drzew, które razem tworzą gęsto zalesione obszary oraz otwarte polany. Dzięki temu miejsce jest doskonałe do podziwiania przyrody przez cały rok, oferując zmieniające się obrazy natury w zależności od pór roku.
Historia Parku Książęcego Zatonie jest równie fascynująca, co jego wygląd. Został on założony w 1842 roku przez nadwornego ogrodnika Petera Lenné dla Doroty de Talleyrand-Périgord. W przeszłości park był znacznie większy, a jego granice wyznaczał kamienny mur z imponującą bramą wjazdową. W XIX wieku park zyskał na popularności dzięki swojemu unikalnemu francusko-włoskiemu stylowi. W 1958 roku park uznano za rezerwat przyrody, co jeszcze bardziej podkreśliło jego wartość i unikalność, jednak status ten zmieniono w 1992 roku, przyznając mu rangę parku zabytkowego.


plac Powstańców Wielkopolskich 10


ul. Księżnej Doroty 3


ul. Wrocławska 69


Drzonów 54


ul. Ochla-Muzealna 5


ul. Sulechowska 41