Sanktuarium Matki Bożej Studzieniczańskiej, znane także jako miejsce kultu maryjnego, to ważny punkt religijny w diecezji ełckiej, umiejscowiony w malowniczej miejscowości Studzieniczna, stanowiącej część Augustowa. To wyjątkowe miejsce przyciąga turystów oraz pielgrzymów, którzy pragną zanurzyć się w atmosferze duchowego spokoju i odkryć bogatą historię regionu.
Sanktuarium jest znane nie tylko z powodu swojego duchowego znaczenia, ale także ze względu na swoją unikalną lokalizację na wyspie Jeziora Studzienicznego. Co więcej, legenda głosi, że miejsce to było miejscem pogańskiego kultu, które utrwaliły stare dęby, rozsiane po okolicy. Dodatkowo, uzdrawiające właściwości wody ze studzienki przy kaplicy od wieków przyciągają tu wiernych.
Kościół pw. Matki Bożej Szkaplerznej, zbudowany w 1847 roku, stanowi centralny punkt sanktuarium i jest doskonałym przykładem drewnianej architektury sakralnej tamtych czasów. Na wyspie znajduje się również murowana kaplica Najświętszej Marii Panny, wybudowana w 1872 roku, która zastąpiła wcześniejszą drewnianą konstrukcję.
Historia sanktuarium sięga XVII wieku, kiedy to na wyspę przywieziono obrazy Matki Boskiej. W 1741 roku rozpoczęto budowę pierwszej kaplicy, na którą początkowo nie zgadzali się kameduli z Wigier. W 1772 roku na wyspę przybył Wincenty Morawski, który zbudował drewnianą kapliczkę, a w 1786 roku powstał pierwszy drewniany kościół. Od tamtego czasu miejsce rozwijało się jako ośrodek pielgrzymkowy, przyciągając tysiące wiernych.Z czasem sanktuarium przekształcało się, zyskując na znaczeniu, zwłaszcza w kontekście odpustów, które odbywają się tam od XIX wieku. W ciągu ostatnich dwóch wieków miały tu miejsce wydarzenia zarówno religijne, jak i patriotyczne, a sanktuarium przetrwało czasy zaborów i transformacji politycznych, będąc świadkiem licznych wydarzeń, w tym wizyty papieża Jana Pawła II w 1999 roku.
Sanktuarium otoczone jest przepięknym, zabytkowym cmentarzem z XIX wieku. Przyroda pełni również istotną rolę w krajobrazie tego miejsca - na terenie sanktuarium znajdują się dwa pomniki przyrody: majestatyczny jesion wyniosły o obwodzie 347 cm i wysokości 22,5 m oraz dąb szypułkowy o obwodzie 512 cm i wysokości 24,5 m. To idealne miejsce na spacer i chwilę zadumy w otoczeniu pięknej przyrody.