Kościół Św. Józefa Robotnika, niegdyś dumnie stojący w dzielnicy Bytomia – Dąbrowa Miejska, był ważnym miejscem dla społeczności rzymskokatolickiej przez niemal dziewięć dekad. To miejsce interesujące przede wszystkim dla pasjonatów historii i architektury, zwłaszcza jeśli fascynuje ich losy sakralnych budynków Śląska, które musiały ustąpić miejsca dynamicznie zmieniającym się warunkom miejskim.
Kościół św. Józefa Robotnika był symbolem determinacji i ducha społeczności, która je wznosiła. Co wyróżniało tę świątynię, to jej solidna żelbetonowa konstrukcja - dowód na nowoczesne podejście do budowy sakralnych budynków w latach 20. XX wieku. Pomimo zniszczenia, zachwyt budziła także figura św. Józefa z Dzieciątkiem Jezus, której detale przyciągały wiernych i zwiedzających.
Styl eklektyczny kościoła łączył elementy funkcjonalizmu i neobaroku, co podkreślało jego unikalność. Budynek był wolnostojącą świątynią trójnawową z charakterystycznie usytuowaną wieżą w północno-zachodnim narożniku, co stanowiło o jego nietypowym, lecz atrakcyjnym wyglądzie.
Pojedyncza wieża kościoła była nie tylko elementem wizualnym, ale pełniła również funkcję gospodarczą, mieszcząc dzwony, które podkreślały jej ważność jako centralnego punktu kościelnej architektury.
Wnętrze, choć skromnie udekorowane, kryło w sobie wyraziste elementy sakralne. Główny ołtarz przyciągał uwagę dużą figurą św. Józefa z Dzieciątkiem, której wyjątkowość zapewniała autorstwo F. Schinka. W kościele znajdowały się także dwie boczne kaplice dekorowane polichromowanymi figurami oraz wyjątkowe 26-głosowe organy autorstwa Carla Berschdorfa z 1937 roku, które zostały przeniesione do nowej lokalizacji parafii.
Inicjatorem budowy był ks. prałat Augustyn Schwierk, a projekt przygotował Theodor Ehl. Budowę rozpoczęto w 1927 roku i zakończono rok później. Kościół został konsekrowany 21 października 1928 roku. Mimo poważnych remontów i wzmocnień w latach 1950-1969 z powodu szkód górniczych, jego stan techniczny pogarszał się w miarę upływu czasu, co doprowadziło do jego rozbiórki w 2016 roku. Na koniec wiele elementów wyposażenia przeniesiono do nowo wybudowanego kościoła.
Niestety, otoczenie kościoła zmieniało się dramatycznie na przestrzeni lat. Ze względu na szkody górnicze pobliskie budynki były wyburzane, co zmusiło wielu parafian do przesiedlenia. W konsekwencji, choć osamotniony w swej zabudowie, kościół do końca pełnił rolę duchowego schronienia dla tej społeczności.