Kościół św. Jana Ewangelisty w Klonownicy Dużej to imponująca świątynia, która kusi nie tylko miłośników architektury sakralnej, ale również osoby zainteresowane historią religijną tego regionu. Znajduje się w malowniczej miejscowości Klonownica Duża i jest obecnie kościołem rzymskokatolickim. Jego fascynująca przeszłość obejmuje przekształcenia z unickiej cerkwi na prawosławną, by ostatecznie stać się kościołem katolickim. To miejsce, które warto odwiedzić, aby poczuć ducha historii i zachwycić się architektonicznymi detalami.
Kościół św. Jana Ewangelisty przyciąga uwagę za sprawą swojego neogotyckiego stylu z elementami mauretańskimi. Jego niezwykłe wyposażenie, w tym XVIII-wieczna kopia obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej oraz ikona Maryjna typu Eleusa, czyni go wyjątkowym miejscem dla pasjonatów sztuki sakralnej. Dodatkowo, kościół posiada niezwykle cenne zabytki, takie jak monstrancja i kielich mszalny z XVIII wieku, które mogą przyciągnąć uwagę miłośników historii sztuki.
Zbudowany z cegły kościół zachwyca betonowymi detalami i otynkowaną fasadą. Jego nieortogonalne ustawienie z prezbiterium skierowanym na północ, wyróżnia go na tle innych sakralnych budowli. Na planie prostokąta wzniesiona trójnawowa świątynia posiada charakterystyczne wieżyczki w narożach, a jej dachy pokrywa różnorodność form: hełmy, dwuspadowe i trójpołaciowe, co dodaje mu wyjątkowego charakteru.
Wieże kościelne, zakończone ośmiopolowymi hełmami nadają budowli monumentalny i dostojny wygląd. Wieżyczki znajdujące się w narożach są integralną częścią architektonicznej kompozycji, podkreślając tym samym styl i tradycję, którą kościół reprezentuje.
Wnętrze kościoła w Klonownicy Dużej jest prawdziwym skarbcem, w którym można podziwiać zarówno starsze, jak i nowsze elementy wystroju. Ołtarze neoklasycystyczne pochodzą z okresu po roku 1921, jednak uwagę przykuwa obraz św. Jana Ewangelisty z II połowy XIX wieku, kopia obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej z XVIII wieku oraz ikona maryjna z 1874 roku. Znajdują się tam także organy, które zostały zainstalowane w latach 1918-1921, oraz zabytkowy feretron z I połowy XIX wieku z oleodrukowymi wyobrażeniami. Rzeźby i obrazy takie jak Chrystus Zmartwychwstały oraz Chrystus Zbawiciel Świata uzupełniają niezwykły wystrój tej sakralnej przestrzeni.
Początki świątyni sięgają roku 1705, kiedy to Karol Stanisław Radziwiłł ufundował unicką cerkiew. Na jej miejscu, w latach 1854-1861, wzniesiono nową świątynię tego samego wyznania, fundowaną przez Stanisława i Salomeę Serwińskich. Po likwidacji unickiej diecezji chełmskiej budynek przeszedł na własność Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego, aż do jego rewindykacji na rzecz Kościoła rzymskokatolickiego w 1919 roku. Od tamtego czasu jest obiektem katolickim, a jego wnętrze wielokrotnie adaptowano, najpierw w 1921 roku, a potem gruntownie odnawiano w 2003 i 2005 roku, podkreślając bogatą historię i tradycję tego miejsca.
Kościół otoczony jest malowniczą scenerią typową dla regionu. W pobliżu znajduje się drewniana dzwonnica, która choć wolnostojąca, jest integralnym elementem sakralnego krajobrazu. Konstruowana w czasie, gdy budowla należała do prawosławnych, była remontowana po 1920 roku, co stanowi o trwałości i nieprzemijalności tradycji tego miejsca.
Odkryj najlepsze miejsca na mapie turystycznej