Ogród Różańcowy w Chełmie to wyjątkowe miejsce, które z pewnością zaintryguje miłośników sakralnych ogrodów i osób poszukujących spokoju oraz duchowej refleksji. Znajduje się na terenie dawnego klasztoru bazylianów i został urządzony z myślą o odzwierciedleniu tajemnic różańcowych poprzez różnorodne kompozycje roślinne. O każdej porze roku Ogród Różańcowy kusi swoją różnorodnością i symboliką, oferując wyjątkowe doznania estetyczne i duchowe dla odwiedzających.
Ogród Różańcowy w Chełmie jest zaprojektowany w kształcie dwóch serc, symbolizujących Serce Matki i Serca Syna. W czterech częściach ogrodu odzwierciedlone są różne tajemnice różańcowe, każda z nich została przedstawiona za pomocą odpowiednio dobranych krzewów: jasne kolory dla Tajemnicy Radosnej, drzewa oliwne dla Tajemnicy Modlitwy Jezusa w Ogrójcu, czerwone krzewy dla Tajemnicy Biczowania, kolczaste krzewy dla Tajemnicy Koronowania Cierniem, a cierniste krzewy wyrastające pośród głazów dla Tajemnicy Dźwigania Krzyża, które stają się coraz większe w miarę zbliżania się do krzyża.
Wędrując po Ogrodzie Różańcowym, odwiedzający mogą podziwiać kolekcję 20 brązowych tablic zaprojektowanych przez Stanisława Stopyrę, przytwierdzonych do naturalnych głazów, które przedstawiają tajemnice różańcowe i nazwiska fundatorów. Ogród jest jednym z pierwszych tego typu miejsc w Polsce, co czyni go szczególnym punktem na mapie sakralnych ogrodów. Warto wspomnieć, że podobny ogród znajduje się w sanktuarium Matki Bożej na Long Island, co dowodzi unikalności chełmskiej inicjatywy.
Ogród Różańcowy w Chełmie powstał z inicjatywy ks. INF. Kazimierza Bownika, a jego projekt przygotowała Małgorzata Leśniewska. Prace rozpoczęły się wiosną 2004 roku, a już 9 września tego samego roku ogród został poświęcony podczas dorocznego odpustu. Kolejnym ważnym wydarzeniem w historii ogrodu było poświęcenie w dniu 16 października 2005 roku wykonanych z brązu tablic, które zostały przytwierdzone do głazów, dodając miejscu szczególnego charakteru i głębi duchowej.
Na terenie ogrodu znajduje się wejście do XIV-wiecznej studni zamkowej, nieopodal nasypu Wysokiej Górki. Chociaż już od lat 80. XX wieku pozostaje sucha, stanowi ciekawostkę historyczną. Studnia była niegdyś wykorzystywana przez duchowieństwo prawosławne do celów liturgicznych i była przedmiotem badań do końca XX wieku. Zwiedzający mogą tylko ujrzeć wejście do niej, jako że zostało ono zabezpieczone płytą betonową dla bezpieczeństwa.
Dodaj nowy obiekt
Działamy na serwerach host1.eu