Kościół garnizonowy Matki Boskiej Królowej Polski w Olsztynie

Opis atrakcji

Co zasługuje na uwagę

Kościół garnizonowy to przede wszystkim miejsce o bogatej historii, którego architektura i wystrój wnętrza zachowują wiele elementów z czasów jego ewangelickiej przeszłości. Szczególnie interesujące są bogate neogotyckie polichromie oraz imponujące organy, które przed II wojną światową były uważane za jedne z najlepszych w Prusach Wschodnich.

Architektura zewnętrzna

Zewnętrzna architektura kościoła wyróżnia się jednowieżową fasadą z charakterystycznym podwójnym hełmem. Wzniesiona z cegły świątynia posiada trzy nawy oraz wyodrębnione prezbiterium. Prosta, ale elegancka konstrukcja fasady przyciąga uwagę swoim klasycznym stylem.

Wieża

Wieża kościoła sięga 58 metrów wysokości, stanowiąc imponujący punkt orientacyjny na tle olsztyńskiego krajobrazu. Na jej szczycie znajduje się podwójny hełm, który nadaje świątyni unikalnego charakteru.

Wnętrze kościoła i jego zabytki

Wnętrze kościoła to prawdziwa skarbnica historycznych i artystycznych elementów. W nawach można podziwiać polichromie z postaciami apostołów, namalowane w 1914 roku przez Asbacha. Główna atrakcja to ołtarz główny z krucyfiksem i rzeźbioną sceną Ostatniej Wieczerzy. Na balkonie znajdują się cenne organy z fabryki Witteka w Elblągu. Po 1945 roku usunięto charakterystyczne dla protestanckich świątyń empory, co zmieniło pierwotny układ wnętrza.

Historia kościoła

Historia kościoła sięga 1909 roku, kiedy berliński architekt Ludwig Dihm stworzył jego projekt. Budowa rozpoczęła się dopiero w 1913 roku, kiedy to położono kamień węgielny. Świątynia została wzniesiona przez firmę A. Pfeiffera (prace murarskie) i A. Lindermanna (dekarskie), a swoje drzwi otworzyła 4 lipca 1915 roku. W latach 1923 przed kościołem umieszczono dwa pomniki upamiętniające niemieckich żołnierzy poległych w I wojnie światowej. Po zakończeniu II wojny światowej, w nowej rzeczywistości geopolitycznej, kościół przeszedł pod zarząd Kościoła katolickiego.