Kaplica św. Anny w Bezku to malownicza atrakcja turystyczna położona w województwie lubelskim. To miejsce przyciąga zarówno miłośników historii, jak i entuzjastów architektury sakralnej. Stanowi ważny element krajobrazu kulturowego regionu. Co ciekawe, budynek pełnił różne funkcje religijne na przestrzeni lat, co odzwierciedla jego skomplikowaną przeszłość. Jako kaplica rzymskokatolicka przyciąga turystów zainteresowanych dziedzictwem różnych wyznań. Odwiedzający mogą podziwiać jej architekturę oraz głęboko zakorzenioną historię.
Kaplica św. Anny to klasyczny przykład architektury sakralnej z XIX wieku. Wzniesiona została w 1867 roku jako unicka cerkiew, a jej prostota i elegancja zapraszają do refleksji. Charakterystyczny dla tego rodzaju budowli jest tradycyjny układ przestrzenny oraz elementy typowe dla wschodniego stylu sakralnego. Wyjątkowym detalem otoczenia kaplicy są zabytkowe nagrobki, w tym miejsce spoczynku członków rodziny Salwickich oraz sześcioletniej Lubow, które dodają miejscu tajemniczej aury.
Historia Kaplicy św. Anny sięga połowy XIV wieku, kiedy to mogła funkcjonować pierwsza parafia prawosławna w Bezku. Sporym wydarzeniem było wzniesienie nowej unickiej świątyni w 1680 roku przez proboszcza Eliasza Wołosowicza przy wsparciu rodziny Łowickich. Początkowo patronowali jej św. Anna i św. Dymitr Sołuński. Na przestrzeni dziejów kaplica przeszła wiele zmian; stała się prawosławną cerkwią po likwidacji unickiej diecezji chełmskiej i włączeniu do Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Parafia była aktywna aż do 1915 roku, a później ponownie od 1923, pozostając jedynym czynnym ośrodkiem tego wyznania po I wojnie światowej. Po II wojnie światowej, wysiedlenie ludności prawosławnej z Lubelszczyzny doprowadziło do zamknięcia świątyni, która przez kilka dekad była nieużytkowana. W 1985 roku kaplica została wydzierżawiona Kościołowi rzymskokatolickiemu i jest użytkowana do dziś.