Cmentarz prawosławny na Jaroszówce w Białymstoku stanowi interesującą atrakcję turystyczną zarówno dla miłośników historii, jak i osób zafascynowanych architekturą sakralną. Jako jeden z najstarszych cmentarzy w Białymstoku, nekropolia o powierzchni 6,7 hektara, zlokalizowana przy ulicy Władysława Wysockiego 1, jest wpisana do rejestru zabytków województwa podlaskiego. Dodatkowym atutem dla odwiedzających jest obecność cerkwi cmentarnej, która pełni funkcję świątyni filialnej. Tych, którzy interesują się historią lokalnych społeczności, zainteresuje również bogactwo pochówków osób o znaczącym wpływie na życie kulturalne i społeczne regionu.
Cmentarz prawosławny na Jaroszówce wyróżnia się malowniczym położeniem i starannie zaplanowaną strukturą, która obejmuje zabytkową cerkiew oraz liczne kwatery grobowe. Wśród nich znajduje się wydzielona część dla staroobrzędowców, co dodatkowo podkreśla różnorodność historyczno-kulturową tego miejsca. Istotnym elementem krajobrazu cmentarza jest pomnik upamiętniający Ludobójstwo Ormian, który wzbogaca teren nekropolii o wymiar historyczny i refleksyjny.
Na cmentarzu spoczywa ponad 20 tysięcy zmarłych, w tym wielu zasłużonych dla historii i kultury regionu. Wśród nich znajdziemy Wiaczesława Bohdanowicza, białoruskiego działacza społecznego i senatora II RP, jak również Michała (Kiedrowa), biskupa diecezji wrocławsko-szczecińskiej. Nekropolia jest także miejscem spoczynku dla Mikołaja Hajduka, polskiego dziennikarza i poety, oraz Serafima Żeleźniakowicza, rektora Warszawskiego Seminarium Duchownego. Wielu pochowanych związanych jest z mniejszością białoruską, co świadczy o historycznym znaczeniu tego cmentarza dla lokalnej społeczności.
Historia cmentarza prawosławnego na Jaroszówce sięga czasów po zamknięciu w 1887 roku nekropolii przy cerkwi św. Marii Magdaleny. Nowo utworzony cmentarz miał służyć mieszkańcom na ówczesnych obrzeżach miasta. Pierwszym aktem historycznym było wmurowanie kamienia węgielnego pod cerkiew w 1892 roku, która została uroczyście wyświęcona w 1894 roku. Podczas I wojny światowej teren cmentarza powiększono, aby służył jako cmentarz wojskowy. Po wojnie stał się parafialnym cmentarzem soboru św. Mikołaja. Kolejnym ważnym wydarzeniem było utworzenie samodzielnej parafii w 1982 roku. W latach 80. XX wieku rozpoczęto ewidencjonowanie zabytkowych nagrobków, co przyczynia się do ochrony tego cennego dziedzictwa kulturowego.
Wśród niezwykłych elementów cmentarza warto wymienić historyczny nagrobek ks. Konstantego Prokopowicza oraz krzyż pochodzący z rozebranej w 1929 roku cerkwi Przemienienia Pańskiego w Surażu. Nekropolia zyskała międzynarodowe zainteresowanie w 2019 roku, gdy na grobach umieszczono kontrowersyjne informacje o konieczności opłat, co spotkało się z krytyką wiernych. Od 2017 roku, dzięki nowoczesnej inwentaryzacji, odwiedzający mają możliwość skorzystania z komputerowej ewidencji grobów.




ul. Wł. Raginisa 8


ul. Wschodnia




ul. Odeska 1


ul. Słoneczna 1


ul. Leśna 7
Odkryj najlepsze miejsca na mapie turystycznej