Bastion Świętojański, znany także jako Rondel, to największy spośród bastionów w Stargardzie, a jego majestatyczna sylwetka zachwyca turystów o zainteresowaniach historycznych i architektonicznych. Usytuowany po zachodniej stronie średniowiecznych murów obronnych, przy kościele św. Jana, stanowi doskonałe miejsce do odkrywania dawnych tajemnic tego miasta. To istotny punkt w panoramie Stargardu, otoczony zabytkowymi budowlami, które pozwalają na głębsze zrozumienie historii i kultury regionu.
Bastion Świętojański imponuje swoją wielkością i unikalnym kształtem. Założony na planie koła, ma średnicę górnej płaszczyzny wynoszącą 55 metrów. Obecnie osiąga wysokość 40 metrów nad poziomem morza, co czyni go najwyższym punktem w Stargardzie. Dodatkowego uroku dodaje mu otaczająca fosa, która niegdyś pełniła funkcję obronną. Spacerujące w pobliżu persony będą mogły dostrzec różnorodne etapy rozwoju tego miejsca, które na przestrzeni wieków przechodziło liczne przemiany.
Początki Bastionu Świętojańskiego sięgają przełomu XIII i XIV wieku, kiedy to wzniesiono go jako integralny element obronny północno-zachodniego fragmentu murów miasta, wraz z Bramą Świętojańską. Przez stulecia konstrukcja była dwukrotnie podwyższana, by ostateczny wygląd zyskać około 1630 roku, kiedy to szkocki inżynier Frans de Traytorenss zmodernizował stargardzkie fortyfikacje.W wiekach XVI i XVII Bastion pełnił funkcję miejsca wytopu dzwonów, co jest ciekawostką dla miłośników dawnych technologii. W 1720 roku książę Moriz von Anhalt Dessau zadecydował o jego częściowym wyrównaniu, przekształcając teren na plac musztry, a następnie otaczając go drzewami, co znacznie wpłynęło na jego wygląd i funkcję.


Józefa Piłsudskiego 105


ul. Mieszka I 1


Warowna