Szklarnia wieżowa w Wojewódzkim Parku Kultury i Wypoczynku

Opis atrakcji

Historia szklarni wieżowej

Szklarnia wieżowa w Parku Śląskim powstała w 1968 roku z okazji Ogólnopolskiej Wystawy Ogrodniczej. Projekt autorstwa Othmara Ruthnera stanowił inspirację z wcześniejszej, podobnej wieży wzniesionej w Wiedniu. Chorzowska szklarnia była wyjątkowa na skalę światową, mierząc 54 metry wysokości i posiadając średnicę 11 metrów. Otwarcie obiektu było wielkim wydarzeniem, któremu towarzyszyli wybitni goście, tacy jak Edward Gierek oraz Jerzy Ziętek.Pomimo swej nowatorskiej budowy, szklarnia przestała być użytkowana w 1983 roku z powodu osłabienia materiałów i zmniejszenia przepuszczalności światła. Prace przy jej demontażu przeprowadziła firma Mostostal, ale brak dokładnej dokumentacji konstrukcji pozostawił jedynie fundamenty i metalowe słupy jako pamiątkę po tym inżynierskim cudeuszu. Niezapomniany obraz szklarni można jednak wciąż zobaczyć na witrażu w chorzowskim ratuszu, upamiętniając jej obecność w krajobrazie miasta.

Inżynierskie innowacje i architektura

Wieża hydroponiczna była prawdziwym pionierem w dziedzinie nowoczesnych technologii uprawy roślin. Wyposażona w 285 półek, które obracały się wokół pionowej osi, zapewniała równomierne nasłonecznienie i ogrzewanie wszystkich roślin przez całą dobę. Proces wzrostu był wspomagany przez w pełni zautomatyzowane systemy nawożenia, co czyniło szklarnię miejscem wymagającym minimalnej obsługi — wystarczyły tylko dwie osoby do jej zarządzania. Do klimatyzacji latem i ogrzewania zimą wykorzystywano nowoczesne technologie, takie jak gaz do ocieplania w chłodniejszych miesiącach.Nie sposób przecenić, jak wielki wpływ na rozwój ogrodnictwa miała ta konstrukcja. Dzięki wieży, Chorzów zdobył uznanie na poziomie całej Polski i poza jej granicami, stając się symbolem nowatorskich rozwiązań w rolnictwie miejskim.