Centralne Muzeum Jeńców Wojennych, mieszczące się w Łambinowicach i Opolu, to instytucja, która upamiętnia dramatyczne losy jeńców wojennych od czasów wojny francusko-pruskiej aż po II wojnę światową. To miejsce idealne dla pasjonatów historii wojskowości, badaczy historii XX wieku, a także wszystkich, którzy pragną zgłębić trudne losy jeńców i ich życie w niewoli. Muzeum dokumentuje i bada niemiecki oraz radziecki system jeniecki, a także prezentuje bogatą kolekcję związanych z nimi pamiątek.
Muzeum działa w dwóch głównych lokalizacjach: Opolu i Łambinowicach. W Opolu, przy ul. Minorytów 3, można zwiedzać wystawy czasowe oraz stałą ekspozycję zatytułowaną „Miejsce Pamięci Narodowej w Łambinowicach – dziedzictwo regionalne, narodowe, europejskie”. Ulica ta, pełna historycznego znaczenia, była świadkiem wielu przekształceń, w tym przeobrażeń po wielkim pożarze w 1739 roku.Oddział w Łambinowicach, mieszczący się w dawnej komendanturze Wehrmachtu, to przede wszystkim Dział Edukacji i Wystaw oraz Dział Zbiorów i Konserwacji. Choć obecnie ze względu na modernizację zamknięto część wystaw stałych, wciąż dostępne są dwie stałe ekspozycje oraz wystawy czasowe, prezentowane przed budynkiem muzeum. Spacerując po tym historycznym terenie, turyści mogą podziwiać pozostałości dawnych budynków poligonowych i reliktów stalagów, wpisane do rejestru zabytków jako Pomnik Pamięci Narodowej.
Centralne Muzeum Jeńców Wojennych szczyci się jednym z największych i najcenniejszych zbiorów pamiątek związanych z jeńcami wojennymi w Polsce. Zbiory liczą ponad 10 tysięcy obiektów, w tym przedmioty użytkowe wykonane przez jeńców, obrazy i rzeźby przedstawiające życie w obozach oraz dokumenty administracji obozowej. Najstarsze z nich sięgają I wojny światowej i dotyczą niemieckich obozów jenieckich. Kolekcja obejmuje również pamiątki z internowania polskich żołnierzy w Rumunii i Szwajcarii oraz nieliczne obiekty z ZSRR.
Muzeum gości różnorodne inicjatywy, od badań naukowych i publikacji po wydarzenia edukacyjne i wystawy. Jubileuszowe obchody 50-lecia istnienia w 2015 roku były okazją do międzynarodowej konferencji naukowej i dyskusji na temat przyszłości muzeów martyrologicznych. Koncert w Filharmonii Opolskiej, podczas którego wykonano „Kwartet na Koniec Czasu” Oliviera Messiaena – stworzonego w obozie jenieckim – podkreślił wagę i znaczenie pracy, jaką muzeum wykonuje. Złoty Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis", którym muzeum zostało uhonorowane, to dowód uznania dla jego wkładu w pielęgnowanie pamięci o jeńcach wojennych.
Muzeum zostało założone w 1964 roku, początkowo jako oddział Muzeum Śląska Opolskiego w Opolu. Już w 1965 roku zyskało samodzielność jako Muzeum Martyrologii Jeńców Wojennych, które kilkakrotnie zmieniało nazwę, aby ostatecznie w 1984 przyjąć obecną nazwę – Centralne Muzeum Jeńców Wojennych. Przez lata działalności, instytucja systematycznie rozwijała swoją misję w zakresie badania, dokumentacji i ochrony miejsc pamięci oraz pamiątek związanych z jeńcami wojennymi. W 1984 roku władze Opola przekazały na rzecz muzeum historyczny budynek na ul. Minorytów, który po remoncie został przystosowany do pełnienia nowoczesnych funkcji muzealnych.
Odkryj najlepsze miejsca na mapie turystycznej